Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 17 mei 2011

9. Bijstand dient in dit verband te worden onderscheiden van vertegenwoordiging. Bijstand houdt in het algemeen in dat een advocaat c.q. raadsman of iemand anders ten behoeve van de verdachte, de belanghebbende of de procesdeelnemer het woord voert, en impliceert aanwezigheid van deze verdachte, belanghebbende of procesdeelnemer bij de behandeling van de zaak.(5) Vertegenwoordiging gaat verder dan bijstand en houdt in dat de vertegenwoordiger als procespartij in de plaats van de betrokkene (op)treedt en alle bevoegdheden kan uitoefenen die aan de door hem vertegenwoordigde persoon zijn toegekend.(6) Anders gezegd: alle strafprocessuele rechten en plichten van de betrokkene komen aan de vertegenwoordiger toe. De verklaring van de vertegenwoordiger kan worden aangemerkt als een verklaring van de verdachte en derhalve als bewijsmiddel worden gebruikt.(7) Dat is anders in het geval waarin de advocaat op de voet van art. 279 Sv de verdediging voert namens de niet verschenen verdachte die hem daartoe bepaaldelijk heeft gevolmachtigd: hij blijft dan advocaat en heeft dezelfdezelfde bevoegdheden als raadsman in de procedure (op tegenspraak) met een aanwezige verdachte. Alsdan kunnen de verklaringen van de advocaat (uiteraard) niet worden gebruikt voor het bewijs van het tenlastegelegde. Daarom is naar mijn oordeel niet juist het standpunt van sommige auteurs dat de advocaat hier als raadsman weliswaar formeel niet de vertegenwoordiger van de verdachte is, maar dat dit er in feite wel op neer komt.(8) Is de betrokkene zelf ter zitting aanwezig, dan kan hij zich niet laten vertegenwoordigen(9), maar wel doen bijstaan. Overigens kan een advocaat in relatie tot dezelfde betrokkene niet in twee hoedanigheden optreden, dus niet als vertegenwoordiger én als raadsman.(10)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/18fefb763dd85860ffca83d3f4568330459d3dd1f5393e099e5665674880899a | shasum -a 256