Alinea 14 Parket bij de Hoge Raad 14 januari 2011

1. Partijen in deze zaak strijden over de vraag of verweerders in cassatie (verder tezamen te noemen: [verweerder] c.s. of [verweerder 1] (mannelijk enkelvoud)) de eigendom hebben verkregen van het schilderij van H.W. Mesdag getiteld "[A]" dat eisers tot cassatie (verder te noemen: [eiser] c.s.) door vererving hebben verkregen. Dit schilderij is aan [verweerder 1] verkocht en geleverd door [B] B.V. (verder ook: [betrokkene 2] (mannelijk enkelvoud)) die het schilderij in consignatie had. Centraal staat daarbij de vraag of [betrokkene 2] beschikkingsbevoegd was en, zo neen, of [verweerder 1] het schilderij anders dan om niet, te goeder trouw en krachtens een geldige titel heeft verkregen zodat hij zich met succes kan beroepen op art. 3:86 BW. Het hof heeft geoordeeld dat [eiser] c.s. niet erin zijn geslaagd te bewijzen dat [betrokkene 2] beschikkingsonbevoegd was. Het hof heeft voorts ("ten overvloede") overwogen dat [verweerder 1] zich subsidiair terecht op art. 3:86 BW heeft beroepen omdat [verweerder 1] heeft bewezen dat het schilderij anders dan om niet aan hem is geleverd en omdat [eiser] c.s. niet erin zijn geslaagd te bewijzen dat [verweerder 1] niet te goeder trouw was ten aanzien van de beschikkingsbevoegdheid van [betrokkene 2]. Het hof is voorbijgegaan aan de stelling van [eiser] c.s. dat de curator in het faillissement van [betrokkene 2] de koopovereenkomst m.b.t. het schilderij als gemachtigde van de consignatiegevers [eiser] c.s. met een beroep op art. 3:45 BW (de 'Pauliana') heeft vernietigd. Het hof is tevens voorbijgegaan aan de in hoger beroep door [eiser] c.s. aangevoerde grondslag 'ongerechtvaardigde verrijking'.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c290a03642b1d18bb1957d5a0b2f5732cecf89060286b3ce6133356e98db897c | shasum -a 256