Alinea 21 Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2011

9. Gelet op deze overgangsbepaling vervat in de Wet van 16 november 2005 (Stb. 2005, 595) dient te worden vastgesteld of het onderhavige feit op het moment van inwerkingtreding van de Wet (1 januari 2006) al of niet was verjaard. Beantwoording van die vraag hangt af van het tijdstip waarop de verjaring aanvangt. Ingevolge art. 71 Sr (oud) gold ten tijde van het onderhavige feit de algemene regel dat de verjaring aanvangt op de dag na die, waarop het feit is gepleegd. Aldus zou het onderhavige feit één dag en twaalf jaren na de pleegdatum, te weten op 30 mei 1999, zijn verjaard. Bij Wet van 7 juli 1994 (Stb. 1994, 529)(14) is echter het aanvangstijdstip van de verjaring voor wat betreft zedendelicten, waaronder art. 244 Sr, in die zin gewijzigd dat de verjaring niet langer aanvangt op de dag na die waarop het feit is gepleegd, maar op de dag na die waarop die persoon achttien jaren is geworden. Ingevolge deze overgangsbepaling verankerd in art. III geldt de Wet ook ten aanzien van feiten die zijn gepleegd vóór de inwerkingtreding van deze Wet, te weten 1 september 1994, en aldus ook ten aanzien van het onderhavige feit.(15) Derhalve is in onderhavige zaak de verjaring aangevangen op de dag na die waarop aangeefster [slachtoffer 1] (geboren [geboortedatum] 1975) de leeftijd van achttien jaren heeft bereikt, te weten op 30 mei 1993. Uitgaande van de hiervoor onder 7 vastgestelde verjaringstermijn van twaalf jaren, zou in beginsel het onderhavige feit op 30 mei 2005 zijn verjaard. Ik merk op dat bij een verjaringstermijn van vijftien jaren (uitgaande van de hedendaagse opvattingen over de rechtstreekse werking van verandering van verjaringstermijnen en indien de Wet van 19 januari 1989 (Stb. 1989, 7) geen overgangsbepaling zou bevatten) het onderhavige feit op 30 mei 2008 zou zijn verjaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a48e293b074abdb1bf766876abff037c676128b35a8e47a2b8e90320d64668eb | shasum -a 256