Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 1 februari 2011

25. Voor zover het vierde middel erover klaagt dat het als derde bewijsmiddel opgenomen proces-verbaal inhoudende de verklaring van [getuige 1] in het geheel niet redengevend is voor de bewezenverklaring, mist het feitelijke grondslag. In aanmerking nemende de in de toelichting op de schriftuur niet geciteerde twee laatste zinnen van bewijsmiddel 3, inhoudende dat die [getuige 1] verklaarde dat [slachtoffer 1] (aangeefster van het onder 1 bewezenverklaarde feit) haar vertelde dat ze vanaf dat ze heel jong was echt seks met verdachte had gehad en dat zij daarmee bedoelde dat ze echt met hem naar bed ging, zie ik niet in waarom dit een niet redengevend bewijsmiddel zou zijn. Het Hof heeft die passage kennelijk en niet onbegrijpelijk beschouwd als een ondersteuning van het onder 1 bewezenverklaarde feit. Voor zover de steller van het middel erover klaagt dat het Hof gebruik heeft gemaakt van de overige passages van dat bewijsmiddel zonder nadere motivering geldt dat die passages inderdaad niet redengevend zijn voor de bewezenverklaring. Zulks staat in het onderhavige geval echter, gelet op de inhoud van de overige gebezigde bewijsmiddelen niet aan de toereikendheid van de motivering van de bewezenverklaring van feit 1 in de weg.(21) Hoewel het middel niet met zoveel woorden is toegesneden op het eerste bewezenverklaarde feit, komt het mij voor dat het geen betekenis heeft voor de overige bewezenverklaarde feiten. Nu ter zake van dat eerste feit het eerste middel mijns inziens slaagt is, hoewel ik het middel in deze conclusie wel heb besproken, de slotsom dat ook dit middel in de beslissing van uw Raad onbesproken kan blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a48e293b074abdb1bf766876abff037c676128b35a8e47a2b8e90320d64668eb | shasum -a 256