Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 4 januari 2011

9. Gezien de door het hof van belang geachte getuigenverklaringen was het verdachte te doen om een einde te maken aan het herhaald lastigvallen van zijn vriendin door [slachtoffer]. In die zin kwam hij op voor recht tegen onrecht. Verdachte wilde [slachtoffer] verwijderen van de meermalen door hem lastiggevallen [getuige 1]. Dat was opzichzelf geen onredelijk doel, wat er ook zij van de door verdachte toegepaste methode. [Slachtoffer] kon door zijn gedrag wel een reactie van verdachte, althans van iemand die voor de vriendin van de verdachte op de bres zou springen, verwachten.(2) Met het feit dat verdachte [slachtoffer] niet bij de keel mocht grijpen, staat nog niet vast dat [slachtoffer] zich daartegen door een vuistslag mocht verdedigen. Daarbij komt immers wel enige betekenis toe aan het feit dat [slachtoffer] eerder die avond wederrechtelijk gedrag had vertoond ten opzichte van [getuige 1], de vriendin van verdachte. De herhaalde nabije aanwezigheid van [slachtoffer] bij die vriendin mocht onder die omstandigheden redelijkerwijs worden opgevat als een verhoogd risico voor herhaling van aanranding. Die situatie rechtvaardigde op het moment van handelen van verdachte weliswaar niet om hem bij de keel grijpen, maar de aanleiding maakt dat 'bij de keel gegrepen worden' niet een handeling waartegen een verdediging met een vuistslag zonder meer gerechtvaardigd was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/acea65448c3bce54beace4fdf7b93eb428fab6d47343b1ba54a8f9846d14fa2c | shasum -a 256