Alinea 25 Parket bij de Hoge Raad 28 januari 2011

Het hof heeft dat betoog bij arrest van 1 september 2009 verworpen en het vonnis waarvan beroep bekrachtigd. Het heeft daartoe vooropgesteld dat de op 27 juli 2005 in werking getreden Wet collectieve afwikkeling massaschade (WCAM) de mogelijkheid biedt om een overeenkomst die voorziet in de afwikkeling van massaschade en die is gesloten tussen een organisatie die de belangen van gedupeerden behartigt en de aansprakelijke partij of partijen, door de rechter verbindend te laten verklaren voor de gehele groep gedupeerden, dat daartoe onder meer de art. 7:907 BW e.v. zijn ingevoerd en dat de overeenkomst na de verbindendverklaring tussen partijen en de gerechtigden de gevolgen heeft van een vaststellingsovereenkomst (art. 7:908 lid 1 BW). Het heeft vervolgens overwogen dat op 23 juni 2005 tussen Dexia en vier belangenorganisaties een hoofdovereenkomst is gesloten, dat deze overeenkomst bij aanvullende overeenkomst van 8 mei 2006 is gewijzigd en dat het gerechtshof Amsterdam op 25 januari 2007 op gezamenlijk verzoek van de vier belangenorganisaties en Dexia deze gewijzigde WCAM-overeenkomst van 8 mei 2006 verbindend heeft verklaard voor de in art. 2 van die overeenkomst gedefinieerde gerechtigden. Het hof heeft bovendien vastgesteld dat [eiser] c.s. niet hebben betwist dat zij gerechtigden zijn als bedoeld in art. 2 van deze overeenkomst. Daarop overwoog het hof als volgt (waarbij ik aanteken dat het hof [eiser] c.s. aanduidt in mannelijk enkelvoud):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4e2e766f73d1c82f52c916cc73cc345a680b415be6adb368d2e5ed983cac942b | shasum -a 256