Alinea 103 Parket bij de Hoge Raad 24 juni 2011

6.5 Dan de tweede bewijsmogelijkheid. Belanghebbende heeft niets aangedragen dat er op wijst dat de werkgever hem uit persoonlijke overwegingen zat te 'zieken' en diens gedragingen die leidden tot verschuldigdheid van de dwangsommen derhalve in een andere hoedanigheid dan die van werkgever zijn begaan. Evenmin ziet het er naar uit dat de integriteit van belanghebbende als persoon is aangetast door zijn werkgever. Hetgeen belanghebbende in zijn beroep in cassatie aandraagt duidt eerder op het tegendeel. Hij stelt namelijk dat A B.V. nooit heeft aangegeven "bewust niet aan de verplichtingen voortvloeiende uit het contract te willen voldoen of de dwangsommen bewust te aanvaarden", en voorts dat "de dwangsom is ontstaan door chaos en nalatigheid in de administratie van de werkgever". De dwangsom is kennelijk ontstaan door de gebrekkige administratie van werkgever. Dit lijkt me een omstandigheid die voortvloeit uit de wijze waarop een werkgever zijn onderneming met de bijbehorende loonadministratie wenst in te richten. Daardoor valt de dwangsom in de sfeer van de relatie werkgever - werknemer en is deze als voordeel belast in de zin van de Wet. Belanghebbende voldoet mijns inziens dus ook niet aan de tweede bewijsmogelijkheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b87859cd82b3e7e12d1cea351a481fdaf4cfd89895b84513d5588e4936ed8f7f | shasum -a 256