Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 18 januari 2011

3.6 De raadsman van verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep ter onderbouwing van het verzoek tot aanhouding aangevoerd dat verdachte zwakbegaafd is en niet in staat is de gevolgen te overzien van zijn beslissing niet ter terechtzitting te verschijnen. Het is volgens de raadsman dan ook de vraag of verdachte uit geheel vrije wil niet is verschenen. Hiermee heeft de raadsman van verdachte aangevoerd dat er niet van uit kan worden gegaan dat verdachte zijn aanwezigheidsrecht vrijwillig heeft prijsgegeven en dat aanhouding nodig is om verdachte de gelegenheid te kunnen bieden om van zijn aanwezigheidsrecht gebruik te maken.(9) Het hof heeft het verzoek tot aanhouding van de behandeling van de zaak afgewezen. 's Hofs motivering van de afwijzing van het verzoek houdt in dat de dagvaarding van verdachte in hoger beroep rechtsgeldig is betekend. Daarnaast acht het hof het niet aannemelijk dat verdachte de volgende keer ter terechtzitting zal verschijnen, nu de raadsman van verdachte niet over de huidige woon- of verblijfplaats van verdachte beschikt. Uit 's hofs motivering kan niet worden afgeleid dat het hof van oordeel is dat verdachte vrijwillig afstand heeft gedaan van zijn aanwezigheidsrecht. Door niet de redenen die aan het verzoek tot aanhouding ten grondslag zijn gelegd in de motivering van zijn beslissing te betrekken en door niet aan te geven waarom het deze redenen niet aannemelijk, onvoldoende onderbouwd en/of van onvoldoende gewicht acht en door er onvoldoende blijk van te geven dat en waarom het algemeen belang, in het bijzonder het belang van een behoorlijke rechtspleging, in dit geval voorrang moet hebben boven het aanwezigheidsrecht van de verdachte, is 's hofs afwijzing van het verzoek tot aanhouding onbegrijpelijk en behoeft het nadere motivering. Reeds daarom slaagt het middel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a5b248babb23cffbf90defe043f6239d411b6116fdf4ce4df3529fd7f05ed343 | shasum -a 256