Citaat | Parket bij de Hoge Raad 5 april 2011

Alinea 278 Parket bij de Hoge Raad 5 april 2011

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 5 april 2011, ECLI:NL:PHR:2011:BO6691.

5.6 Ik merk daarbij op dat het voor de maximumstraf in de meeste gevallen niet uitmaakt welke benadering wordt gevolgd. Of men eerst de samenloopregeling toepast (meestal leidt dat tot een verhoging met een derde) en dan het resultaat halveert, of eerst de straffen halveert en dan de samenloopregeling loslaat op de gehalveerde straffen, maakt niet uit.(3) In het gegeven voorbeeld (beraming van een dubbele moord) echter maakt het wel verschil welke benadering wordt gevolgd. Dit omdat ophoging met een derde bij een levenslange gevangenisstraf niet mogelijk is. Toepassing van de samenloopregeling op de voorbereide misdrijven (twee moorden) leidt dan ook tot de slotsom dat op "het misdrijf" levenslange gevangenisstraf is "gesteld". Toepassing van art. 46 lid 3 Sr brengt dan vervolgens een maximale gevangenisstraf straf van vijftien jaar mee. Gaat men er echter van uit dat het gaat om twee voorbereidingen van moord (waarop telkens vijftien jaar staat) dan is de maximumstraf twintig jaar.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/cf7b4c2ed094891373c5b36f6b4b67fc4c587b0d62f3a4dba89bc98a31abda5b. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt cf7b4c2ed094891373c5b36f6b4b67fc4c587b0d62f3a4dba89bc98a31abda5b, en de alinea staat in dat document op bytes 59918 tot 60928.