Citaat | Parket bij de Hoge Raad 29 maart 2011

Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 29 maart 2011

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 29 maart 2011, ECLI:NL:PHR:2011:BO6702.

12. Ook in ander opzicht gaat het beroep dat op bedoelde schrijvers wordt gedaan niet op. Van Dijk en Van Hoof stellen in het door de steller van het middel aangehaalde werk wel dat als "applicable penalty" geldt de straf die voor het delict binnen het betrokken rechtsgebied gewoonlijk wordt opgelegd of althans voor de overtreder in redelijkheid te verwachten is, maar beperken de toepassing van die maatstaf alleen tot gevallen waarin van een wettelijk strafmaximum geen sprake is. Daarbij moet, merk ik op, in het bijzonder gedacht worden aan gevallen waarin de strafbedreiging gebaseerd is op ongeschreven recht (zoals de common law in het Verenigd Koninkrijk). Van Dijk en Van Hoof stellen daarbij dat "het nulla poena-beginsel in zijn eis van rechtszekerheid niet zó ver gaat dat in een strafbedreiging de precieze strafmaat of althans een limitatieve opsomming van alternatieven moet zijn aangegeven". De Nederlandse wetgevingspraktijk - die de rechter grote vrijheid laat - zou aan de eis van forseeability beantwoorden.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ebb09af24b03d02e9880b1be2743303ba90fb3a413e1ad31ea81c810463cb572. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ebb09af24b03d02e9880b1be2743303ba90fb3a413e1ad31ea81c810463cb572, en de alinea staat in dat document op bytes 17790 tot 18833.