Alinea 43 Parket bij de Hoge Raad 22 februari 2011

8. Bij die vaststelling wil ik het niet laten. Ik meen dat het middel de strekking van de aangehaalde passage uit de MvT miskent. Die passage stamt uit een tijd waarin het opmaken van een akte nog wel een constitutief vereiste was voor het instellen van hoger beroep. Met de destijds gegeven uitleg werd dan ook niet bereikt dat een verdachte hoger beroep kon instellen door tegen de naar huis fietsende griffier te roepen dat hij zulks wenste te doen. Als de griffier van die verklaring geen akte opmaakte, was van een rechtsgeldig appel geen sprake. De in de MvT gegeven ruime uitleg van "op de griffie van het gerecht" zag op gevallen waarin de griffier wel bereid was geweest om een akte op te maken van een verklaring die niet op zijn "bureau" was afgelegd. In een dergelijk geval diende aan de rechtsgeldigheid van het ingestelde beroep niet in de weg te staan dat de verklaring niet op de gebruikelijke plaats was afgelegd.(2) Tegenwoordig kan dat resultaat langs andere weg worden bereikt. Als de griffier een akte opmaakt van een verklaring die door de verdachte op de verkeerde plaats is afgelegd, kan dat gezien worden als een fout die voor rekening van de griffier komt.(3)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf8a39e20cc26c2fa7f57377aa2f5751fcd4c48762262b385780b2a27cec13e8 | shasum -a 256