Alinea 218 Parket bij de Hoge Raad 25 februari 2011

De enkele mogelijkheid dat de Staat het onteigende perceel wellicht wederom in een onteigening zal betrekken ter realisering van de daarop rustende bestemming ingeval (...) [eisers in hun eigendomsrechten worden; PJW] hersteld brengt op zichzelf nog niet mee dat (...) [eisers; PJW] louter op die grond al geen redelijk belang meer (...) [hebben; PJW] bij het onteigende perceel. Alsdan zal immers opnieuw ex nunc getoetst moeten worden of aan alle ter zake door de Onteigeningswet te stellen eisen is voldaan. Gelet op de weinig voortvarende wijze waarop de realisering van de bestemming tot medio 2005 is aangepakt mag verwacht worden dat een dergelijk besluit met het oog op noodzaak en urgentie kritisch tegen het licht zal worden gehouden. Zo een hernieuwde onteigening wordt uitgesproken zal bij de vaststelling van de schadeloosstelling bovendien uitgegaan dienen te worden van de waarde zoals die zich sedert de peildatum van de vorige onteigening heeft ontwikkeld, hetgeen ingevolge artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM en de daaraan door het Europese Hof gegeven uitleg in haar arrest van 2 juli 2002 als een zelfstandig en beschermwaardig belang kan worden gezien. Door gedaagden is niet gesteld dat (...) [eisers, in geval zij in hun eigendomsrechten worden hersteld; PJW], in het geheel géén gebruik meer kunnen maken van (...) [hun; PJW] perceel; de omstandigheid dat de gebruiksmogelijkheden als gevolg van de vigerende bestemming vergaand zijn beperkt laat onverlet dat - beperkt - gebruik mogelijk is."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/43d39df9d52b15b712b2597c0312be9517ca4fbd5969465736fe70b2ea075a0a | shasum -a 256