Alinea 41 Parket bij de Hoge Raad 4 februari 2011

2.18 Met cassatiemiddel 4 wordt rov. 4.4 bestreden, die aan het volgende geschilpunt is gewijd. Tijdens de op 8 februari 2010 gehouden mondelinge behandeling heeft de Curator in het kader van een uitbreiding van zijn vordering het standpunt ingenomen dat als nagekomen bate ook moet worden aangemerkt een vordering van € 90.000,- van [verzoeker] uit hoofde van een vaststellingsovereenkomst, waarvan een concept door de Curator bij brief van 5 februari 2010 voorafgaande aan de mondelinge behandeling aan de rechtbank was toegezonden (productie 3 bij de 'Pleitnotities in Kort Geding' van mr. A. van Duijn-Koopman). In de §§ 13 t/m 17 van zijn 'Aantekeningen' ter gelegenheid van de mondelinge behandeling gaat de Curator in op dit punt. Blijkens het proces-verbaal van de mondelinge behandeling is er tijdens de mondelinge behandeling van de zijde van [verzoeker] op het door de Curator ingenomen standpunt gereageerd. Opgemerkt is dat een bedrag van € 58.000,- als bate zou kunnen worden erkend, maar dat het meerdere buiten beschouwing dient te worden gelaten. In rov. 4.4 besluit de rechtbank om nog geen beslissing te nemen omtrent de vraag of het verschil tussen het bedrag van € 90.000,- en dat van € 58.000,- als een nagekomen bate moet worden aangemerkt, "nu onduidelijk is wat de status van de overeenkomst is en welk deel van de overeenkomst ziet op de verhouding tussen de gefailleerde ([verzoeker]) en de werkgever (Dé Uitvaartspecialist B.V.).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/02e2b59ff4cbc30929cce8333ace30e244eb5df0e51977291ff8c6ea30bf26f2 | shasum -a 256