Alinea 145 Parket bij de Hoge Raad 22 maart 2011

6.4. Voor een beroep op dwaling ten aanzien van de wederrechtelijkheid van het bewezenverklaarde feit, is vereist dat is aangevoerd dat een verdachte heeft gehandeld in een verontschuldigbare onbewustheid ten aanzien van de ongeoorloofdheid van de hem verweten gedraging. Daarvan kan sprake zijn indien de verdachte is afgegaan op het advies van een persoon of instantie aan wie of waaraan zodanig gezag valt toe te kennen dat de verdachte in redelijkheid op de deugdelijkheid van het advies mocht vertrouwen. Het hof heeft kennelijk geoordeeld dat hetgeen namens de verdachte in dit verband naar voren is gebracht onvoldoende is voor een beroep op rechtsdwaling, ook indien van de juistheid van het gestelde zou moeten worden uitgegaan. Dat oordeel getuigt niet van een onjuiste rechtsopvatting. Het is evenmin onbegrijpelijk, in het bijzonder in aanmerking genomen dat verdachte niet heeft aangegeven waarom deze dwaling verontschuldigbaar zou zijn. Verdachte is immers uitgegaan van zijn eigen indruk en heeft niet bij een gezaghebbend persoon of instantie nadere inlichtingen ingewonnen.(14) Bovendien heeft de advocaat van verdachte deze verklaring van verdachte niet als uitgangspunt gebruikt voor een beroep op verontschuldigbare rechtsdwaling.(15)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a3f91f9f67893c93ea6c9c31acae1756cd401211cd89c08f65e7d11dc2660d38 | shasum -a 256