Alinea 28 Parket bij de Hoge Raad 22 maart 2011

Onder het regime van artikel 125g Sv gold de eis dat alleen telefoongesprekken mochten worden afgeluisterd waarvan vermoed werd dat verdachte daaraan deel zou nemen. Die eis had de strekking om de persoonlijke levenssfeer van anderen dan verdachte zoveel mogelijk te beschermen.(2) De machtiging van de rechter-commissaris tot het afluisteren of opnemen van telefoongesprekken strekte zich mede uit tot gesprekken die via die aansluiting door anderen dan verdachte werden gevoerd.(3) Uit deze gesprekken konden nieuwe verdenkingen ontstaan.(4) Artikel 126m Sv stelt tegenwoordig de eis niet meer dat het afluisteren zich moet richten op gesprekken waaraan verdachte vermoedelijk deelneemt. Dat neemt niet weg dat de regeling van het afluisteren van telecommunicatiemiddelen de persoonlijke levenssfeer ook van derden zoveel mogelijk wil beschermen en daarom eisen stelt aan het bevel tot afluisteren. Vandaar ook de eis van een machtiging door de rechter-commissaris, die slechts zal kunnen overgaan tot het verlenen van een machtiging als aan de wettelijke criteria is voldaan. Maar zowel onder artikel 125g als onder artikel 126m Sv geldt dat de telefoontap niet is gericht tegen anderen dan verdachte die met deze telefoon gesprekken voeren. Die gesprekken kunnen weer een verdenking tegen een derde doen ontstaan, en de basis vormen van een voorbereidend onderzoek tegen die derde. Als in het eerste voorbereidend onderzoek vormverzuimen zijn begaan die niet meer hersteld kunnen worden hebben zij voor derden geen effect. Alleen vormverzuimen in het voorbereidend onderzoek tegen de verdachte en ter zake van het tenlastegelegde feit vallen onder het bereik van artikel 359a Sv. Als een nieuw voorbereidend onderzoek wordt gestart tegen de nieuwe verdachte zal hij wel een beroep kunnen doen op de vormverzuimen die zich in dat nieuwe onderzoek hebben voorgedaan.(5)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a3f91f9f67893c93ea6c9c31acae1756cd401211cd89c08f65e7d11dc2660d38 | shasum -a 256