Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2011

3.9. Juist is vanzelfsprekend dat voor strafbaarheid op de voet van art. 266, eerste lid, Sr. in verbinding met art. 267, onder °2, Sr. is vereist dat het opzet van de verdachte gericht is geweest op belediging van een individuele ambtenaar. Op de vraag of een opzettelijke belediging met algemene strekking tevens een opzettelijke belediging van een individueel persoon kan opleveren laat zich bezwaarlijk een voor alle gevallen geldend antwoord formuleren. Veel hangt af van de omstandigheden van het concrete geval. In de toelichting op het middel wordt onder meer gesteld dat van politieambtenaren - net als van bijvoorbeeld politici - een groter incasseringsvermogen mag worden verwacht dan van willekeurige anderen. Daar staat tegenover dat politieambtenaren vanwege het gezag waarover zij voor hun taakvervulling in de publieke ruimte dienen te beschikken zich juist eerder individueel beledigd zullen weten dan willekeurige anderen. Doorslaggevend in het onderhavige geval is m.i. echter dat - zoals het hof feitelijk heeft vastgesteld - de verdachte een week voor zijn aanhouding door collega's van de betrokken politieambtenaar een waarschuwing had ontvangen. Uit deze omstandigheid heeft het hof zonder meer kunnen afleiden dat bij de verdachte ten minste voorwaardelijk opzet bestond op het beledigen van de betrokken politieambtenaar. 's Hofs oordeel in dit verband getuigt dan ook niet van een onjuiste rechtsopvatting en is toereikend gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4344bb803fcf7368045cd1d7aa1d4321a105b53659c41ba48c6a091813f3ce68 | shasum -a 256