Alinea 49 Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2011

42. Uit het proces-verbaal van politie van 15 december 2005, inhoudende mededelingen van verbalisant [verbalisant 5] ten aanzien van een drietal door hem bekeken inbeslaggenomen videobanden betreffende [B] (bewijsmiddel 7), volgt dat het Hof dienaangaande het volgende heeft vastgesteld. [B] heeft verklaard zij geen seks wil, dat ze minder geld krijgt als ze "het nu niet doet", en dat € 50,- heel belangrijk is omdat zij soms de enige is met geld en de enige die eten kan betalen. Voorts heeft de verdachte haar geldbiljetten van € 20,- en € 50,- gegeven. Bovendien heeft de verdachte tegen [B] gezegd dat hij haar "voor deze foto's" meer zal betalen, dat zij wel € 300,- kan verdienen als hij veel foto's neemt en voor nog meer foto's € 400,- tot € 600,-, en dat ze natuurlijk meer krijgt als ze "het doet". Gelet op deze vaststellingen geeft het oordeel van het Hof dat de betalingen en de beloften van verdere betalingen door de verdachte [B] hebben bewogen tot het dulden van ontuchtige handelingen in de zin van art. 248a Sr, geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is het niet onbegrijpelijk. Het Hof heeft derhalve uit de inhoud van de gebezigde bewijsmiddelen in onderlinge samenhang beschouwd met de hiervoor onder 40 weergegeven overwegingen kunnen afleiden dat de verdachte door giften of beloften van geld [B], wiens minderjarigheid hij redelijkerwijs moest vermoeden, opzettelijk heeft bewogen ontuchtige handelingen van hem te dulden. De bewezenverklaring van feit 4 is ook in zoverre naar de eis der wet met redenen omkleed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0bc8c8a4306c2bd2b405bf44c26cec62ac0eb8bd3100fe311a2df94083029413 | shasum -a 256