Alinea 138 Parket bij de Hoge Raad 11 maart 2011

Aan de brieven van 23 januari 2002 en 21 februari 2003 kan geen stuitende werking worden toegekend, reeds hierom niet, omdat deze brieven na ommekomst van de verjaringstermijn zijn verzonden. Overigens kan in die brieven niet een erkenning van de Staat als bedoeld in art. 3:318 BW worden gelezen. Blijkens zijn brief van 23 januari 2002 heeft Bureau Heffingen in het vonnis van de strafrechter en de bijzondere omstandigheden van het geval "aanleiding (gezien) tot aanpassing van de registratie van dit bedrijf", en "alsnog een referentiehoeveelheid berekend op grond van de uitzondering van artikel 3, eerste lid, Interimwet beperking omvang varkens- en pluimveehouderijen. De aanpassing van de referentiehoeveelheid geschiedt met terugwerkende kracht.". Bij de brief van 23 januari 2002 teken ik nog aan dat een vrijspraak van de strafrechter als die waaraan het Bureau Heffingen in zijn brief refereert, slechts inhoudt dat de strafrechter het tenlastegelegde niet wettig en overtuigend bewezen acht; een vrijspraak als de onderhavige, gesteld al dat moet worden aangenomen dat deze erop is gebaseerd dat de strafrechter de door [A] gedane opgave juist heeft bevonden, houdt in de rechtsverhouding tussen [A] en de Minister dan ook niet de vaststelling in dat [A] een bepaalde referentiehoeveelheid toekomt(56). In zijn brief van 21 februari 2003 heeft het Bureau Heffingen het bezwaar van [A] tegen de hernieuwde berekening van de referentiehoeveelheid niet-ontvankelijk verklaard en in een "Overweging ten overvloede" slechts aangetekend dat het de referentiehoeveelheid overeenkomstig het verzoek van [A] heeft aangepast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/691ca12eb2a2f249ce64f288e0109eb2694474f901b4f3f83e4c4e9f3644630c | shasum -a 256