Alinea 58 Parket bij de Hoge Raad 11 maart 2011

3.3 Het middel klaagt dat het hof ten onrechte heeft geoordeeld dat de verjaring van de vordering van [A] kort na september 1990 is gaan lopen, toen de financiële schade van [A] op enig moment in de toekomst voorzienbaar was ("potentiële schade"), en niet pas bij het ontstaan van de schade van [A] (in 1999 in verband met de uitsluiting van [A] van deelname aan de Golden Harvest-regeling) (cassatiedagvaarding onder 27-31). Subsidiair klaagt het middel dat het hof van een onjuiste rechtsopvatting van het begrip schade is uitgegaan, althans zijn oordeel in het licht van de stellingen van [A] onbegrijpelijk heeft gemotiveerd, door te spreken van "de mogelijkerwijs van deze aanpassing het gevolg zijnde schade", "potentiële schade" en "potentiële problemen bij het vervreemden van de mestproductierechten als gevolg van de aanpassing van de registratie", hetgeen nog geen schade is, en door te spreken van een begroting bij voorbaat op grond van art. 6:105 BW, terwijl het tevens heeft geoordeeld dat toekomstige schade al schade is (cassatiedagvaarding onder 27 en 32). Meer subsidiair klaagt het middel dat het hof, ondanks een voldoende gemotiveerde betwisting door [A] van haar subjectieve wetenschap van schade en in strijd met een voldoende concreet aanbod tot het leveren van (tegen)bewijs, op basis van een ontoelaatbare prognose ten aanzien van de uitkomst van het te leveren (tegen)bewijs, de Staat ten onrechte geen bewijs van de subjectieve wetenschap van [A] van de schade heeft opgedragen c.q. [A] ten onrechte niet tot het leveren van tegenbewijs heeft toegelaten (cassatiedagvaarding onder 26, 27 en 33).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/691ca12eb2a2f249ce64f288e0109eb2694474f901b4f3f83e4c4e9f3644630c | shasum -a 256