Alinea 148 Parket bij de Hoge Raad 25 maart 2011

Ik lees rov. 3.3.9, tweede volzin, aldus dat in de gedachtegang van het hof [eiser] wist of behoorde te weten dat zijn gedeeltelijk valse opgave ertoe zou (kunnen) leiden dat herverkiezingen zouden moeten worden gehouden, als (wettelijk) sequeel van een niet-toelating waarop [eiser] volgens het hof bedacht moest zijn (vergelijk art. 69 lid 2 Kiesreglement, dat overigens betrekking heeft op het geval dat niet-toelating voortvloeit uit de ongeldigheid van de stemming). Als het hof deze gedachtegang werkelijk heeft gevolgd (en rov. 3.4.2 wijst erop dat een dergelijke gedachtegang het hof althans mede voor ogen heeft gestaan: "(...) of die nieuwe verkiezingen, met betrekking tot de door toedoen van [eiser] opengevallen plaats, voortvloeiden uit een beslissing van het algemeen bestuur/de verenigde vergadering van het Hoogheemraadschap om [eiser] niet als lid van de algemene vergadering toe te laten (...)"), is zonder nadere motivering, die ontbreekt, niet alleen onvoldoende begrijpelijk waarom [eiser] op een niet-toelating bedacht had moeten zijn, maar ook waarom [eiser] bedacht had moeten zijn op de mogelijkheid van daaruit voortvloeiende herverkiezingen. Overigens valt niet zonder meer in te zien waarom (buiten het geval van art. 69 Kiesreglement) uit niet-toelating van [eiser] de noodzaak van herverkiezingen zou zijn voortgevloeid; kennelijk waren zulke herverkiezingen in de oorspronkelijke opzet van het Hoogheemraadschap ook niet beoogd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/affc70ab7cfe7dc8c8bbc162714656fc9be24f4617082d4984402d5423413190 | shasum -a 256