Alinea 84 Parket bij de Hoge Raad 15 april 2011

2.10. De rechtbank deelt het standpunt van [eiser] niet. Bij het bepalen van de werkelijke waarde van het onteigende moet op basis van artikel 40b Ow worden uitgegaan van de prijs, tot stand gekomen bij een onderstelde koop in het vrije commerciële verkeer tussen de onteigende als redelijk handelende verkoper en de onteigenaar als redelijk handelende koper. Het onteigende zou zijn hoogste waarde (de marktwaarde) kunnen hebben hetzij als object in de bestaande toestand (de gebruikswaarde) hetzij als onderdeel van een in exploitatie te brengen gebied (de complexwaarde). De rechtbank is met de deskundige van oordeel dat het onteigende zijn hoogste waarde bereikt als onderdeel van een in exploitatie te brengen gebied, zijnde de complexwaarde, en dat de complexwaarde op tweeërlei wijzen kan worden bepaald: de vergelijkingsmethode en de residuele methode. Verder is de rechtbank met de deskundige van oordeel dat het vaststellen van de waarde van het onteigende door middel van de vergelijkingsmethode de voorkeur geniet boven de residuele methode, aangezien deze laatste methode sterk afhankelijk is van de - noodzakelijke - invulling van een aantal aannames en derhalve sprake is van ongewisheden. Om die reden dient naar vaste rechtspraak de residuele methode buiten beschouwing gelaten te worden als er voldoende vergelijkingstransacties zijn. In het onderhavige geval is sprake van eerdere (vergelijkbare) transacties binnen het gebied waarin het onteigende is gelegen, zodat er voldoende gegevens voorhanden zijn om daadwerkelijk gebruik te kunnen maken van de vergelijkingsmethode.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f58caa07b17dcff638890bda9d906cdfb9f829495b8d01d68ac8e707e3cd8744 | shasum -a 256