Alinea 83 Parket bij de Hoge Raad 19 april 2011

21. Het Hof heeft anders dan in de toelichting wordt gesteld, gemotiveerd aangegeven waarom het PBC-rapport van 30 december 2009 als grondslag kan dienen voor het opleggen van TBS. Het Hof heeft immers overwogen dat het rapport voldoet aan het vereiste gesteld in art. 37 lid 2 Sr. Een andere vraag is of dat oordeel getuigt van een onjuiste opvatting dan wel onbegrijpelijk is, gelet in het bijzonder op 's Hofs vaststelling dat geen volledig psychologisch en psychiatrisch onderzoek kon worden uitgevoerd. Ik meen dat dit niet het geval is. Ik stel daarbij voorop dat voor een rapport in de zin van art. 37 lid 2 Sr weliswaar (nieuw) onderzoek vereist is waarop het oordeel van de gedragsdeskundigen is gebaseerd, maar dat dit niet betekent dat de rapporteurs daarbij geen gebruik mogen maken van rapporten die eerder over de verdachte zijn uitgebracht. De ratio legis achter de in art. 37 lid 2 Sr gehanteerde termijn van een jaar is dat rapporten kunnen verouderen - in die zin dat zij niet langer de actuele stand van zaken weergeven - maar niet dat eerder uitgebrachte rapporten elke waarde hebben verloren. Die rapporten zijn nog steeds bruikbaar als het gaat om de vraag wat de psychische gesteldheid van de verdachte destijds was. Dat betekent dat het nieuwe gedragskundige onderzoek waartoe art. 37 lid 2 Sr soms noopt, niet in het luchtledige behoeft te worden verricht. Dat onderzoek mag een aanvullend karakter dragen in die zin dat het zich richt op de vraag of er in het psychologische en psychiatrische beeld verandering is gekomen.(6)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03d04af226ea6eafd637694434cad427b37243f61dcfe8421e7bf9df412a4f5a | shasum -a 256