Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 19 april 2011

3.6. Voor zover het middel berust op de stelling dat het stopteken uitsluitend met het oog op de opsporing is gegeven, stuit het af op het andersluidende oordeel van het hof. Uit het voorgaande volgt immers dat het hof van oordeel is dat de verbalisanten het voertuig in het kader van een verkeerscontrole een stopteken hebben gegeven, teneinde zich - in ieder geval mede - te vergewissen van de naleving van de bij of krachtens de Wegenverkeerswet vastgestelde voorschriften en de inzittenden bij deze controle - al dan niet desgevraagd - hun identiteitsbewijzen hebben getoond, terwijl gesteld noch gebleken is dat daarbij dwangmiddelen jegens de verdachte zijn toegepast bij de aanwending waarvan bepaalde aan de verdachte toekomende waarborgen niet in acht zijn genomen. De enkele omstandigheid dat de controlebevoegdheid is aangewend naar aanleiding van informatie die zou kunnen wijzen op betrokkenheid van een of meer inzittenden van het voertuig bij enig strafbaar feit doet aan de rechtmatigheid van de uitoefening van deze bevoegdheid niet af.(2) Zelfs indien toepassing van deze controlebevoegdheid aanleiding vond in de verkregen informatie, kan daaruit niet worden afgeleid dat de controlebevoegdheid uitsluitend is gebruikt voor een ander doel - het verrichten van opsporingshandelingen - dan waarvoor deze is verleend. 's Hofs hiermee overeenstemmende oordeel is niet onbegrijpelijk. Daarmee is de verwerping van het verweer(3) toereikend gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b1df0df749a1d75d688a9915c575e6d7af20b37b1374207bb1838390fde78f6a | shasum -a 256