Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 1 april 2011

2.5 De klacht kan niet tot cassatie leiden omdat deze berust op een onjuiste lezing van 's hofs arrest. Het hof heeft de kwestie betreffende het al dan niet verlenen van de schone lei aan [verzoeker] afgedaan op een andere grond dan de rechtbank. De rechtbank heeft de zaak afgedaan op basis van het laten ontstaan van bovenmatige schulden (art. 350 lid 3 onder b Fw), terwijl het hof zich in rov. 6 heeft gebaseerd op het door [verzoeker] niet naar behoren nakomen van een of meer uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen (art. 350 lid 3 onder c Fw). Het hof doelt daarbij op de op [verzoeker] rustende informatieplicht, die in dit geval inhoudt dat [verzoeker] werkzaamheden, die hij al dan niet tegen vergoeding verricht, had moeten melden. Het hof behoefde zich dus niet uit te laten over (het al dan niet vaststaan van) de vordering van UWV op [verzoeker] en heeft dat gezien rov. 5 ook niet gedaan. In die rov. oordeelt het hof aan de hand van het onderzoeksrapport slechts, dat aannemelijk geworden is dat [verzoeker] werkzaamheden heeft verricht, dat hij daarvoor geld heeft ontvangen en dat hij de bewindvoerder en UWV wat dat betreft niet heeft ingelicht. Dat het onderzoeksrapport waarop het hof zijn oordeel heeft gebaseerd wellicht nog aan de orde komt in een bezwaarprocedure doet daaraan niet af. Bovendien volgt uit rov. 4 dat [verzoeker] zijn bezwaarschrift te laat heeft ingediend, zodat nog maar de vraag is of UWV het bezwaar in behandeling zal nemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/557ca6ca149c1b450f4576c4eb2f4cd11810d8688d314a99e4457ec1913d7992 | shasum -a 256