Alinea 75 Parket bij de Hoge Raad 20 december 2011

21. Ingevolge art. 361a Sv maakt de beslissing omtrent de gegrondheid van een vordering tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijk opgelegde straf deel uit van de in de strafzaak gegeven uitspraak. Hoger beroep tegen deze deelbeslissing kan slechts worden aangewend door (tevens) hoger beroep tegen de einduitspraak in te stellen, zodat het niet mogelijk is om afzonderlijk hoger beroep in te stellen tegen de last tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf. Dit brengt met zich dat het evenmin mogelijk is afzonderlijk hoger beroep aan te tekenen tegen de beslissing in de hoofdzaak. Een veroordeling vanwege het nieuwe feit is immers noodzakelijk om de tenuitvoerlegging van de eerder opgelegde voorwaardelijke straf te gelasten. Daarmee is onverenigbaar dat de last tot tenuitvoerlegging onherroepelijk kan worden, zolang in de hoofdzaak nog geen onherroepelijk veroordeling heeft plaatsgevonden. Het rechtsmiddel kan derhalve slechts tegen de uitspraak in haar geheel worden ingesteld. De opvatting dat het strafbare feit naar aanleiding waarvan een vordering tot tenuitvoerlegging is ingediend waarover op de wijze als voorzien in art. 361a Sv is beslist, voor de toepassing van art. 407 Sv moet worden aangemerkt als "een gevoegd strafbaar feit", zodat het hoger beroep mag worden beperkt tot het vonnis voor zover het dat strafbare feit betreft, in welk geval het vonnis voor zover betrekking hebbende op de vordering tenuitvoerlegging niet aan het oordeel van de appèlrechter is onderworpen, is onjuist.(13)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/89f7e793b35133c9bad51ff285250fe8a2e4d83b3622906fa09029ed7f47bafd | shasum -a 256