Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 8 november 2011

Tot cassatie behoeft dit evenwel niet te leiden. Blijkens het bepaalde in par. 4.3 van de ATV-richtlijnen 1993 dient het tripartite-overleg tussen de officier van justitie, de contactambtenaar formeel recht, de boete-fraudecoördinator en de FIOD er primair toe aan de hand van de in par. 8 van de ATV-richtlijnen 1993 opgenomen lijst prioriteitsbepaling te bezien of een zaak 'het strafrechtelijke traject ingaat'. Uit het feit dat i.c. strafvervolging is ingesteld blijkt vanzelfsprekend dat het openbaar ministerie de zaak uiteindelijk heeft geaccepteerd. Voorts blijkt uit hetgeen staat vermeld op blz. 30 van het Aanvangsproces-verbaal [A] Beheer dat de FIOD als conclusie van onderzoek de vervolging van de verdachte wenselijk heeft geacht. De in dit proces-verbaal opgenomen voorlopige nadeelberekening houdt daarnaast in dat sprake is geweest van een vermoeden van belastingontduiking voor een bedrag dat zonder meer valt in (één van) de hoogste categorie(ën) genoemd in de lijst prioriteitsbepaling. Op blz. 26-27 van het proces-verbaal zijn tevens verschillende andere strafrechtelijk relevante vermoedens met betrekking tot de verdachte neergelegd, die maken dat het aantal punten dat op grond van de lijst prioriteitsbepaling aan de zaak van de verdachte diende te worden toegekend weinig twijfel laat over de vraag wat de einduitkomst van een gevoerd tripartite-overleg zou zijn geweest. Ook nog eens gelet op de omstandigheid dat het Aanvangsproces-verbaal [A] Beheer op blz. 8 te lezen geeft dat tussentijds overleg over de voortzetting van het FIOD-onderzoek tussen het openbaar ministerie, de FIOD en het GAK wel heeft plaastgevonden, meen ik dat voor de verdachte met het middel geen rechtens te respecteren belang is gemoeid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/06c6c0445bfc9efa6a24fe08c78f40be97542101affb7f47f5b0f2f1905400e7 | shasum -a 256