Alinea 475 Parket bij de Hoge Raad 15 november 2011

9.16 In de toelichting op het middel is ook aangevoerd dat de getuigen en hetgeen waarover zij zouden kunnen verklaren bij de verdediging pas tijdens de procedure in hoger beroep bekend zijn geworden. Gelet op HR 17 juni 2007, NJ 2007, 626, had het hof deze omstandigheid moeten betrekken bij de toepassing van het noodzakelijkheidscriterium, wat had kunnen betekenen dat de concrete toepassing van dat criterium op de verzoeken niet wezenlijk had verschilt van wat er op grond van het verdedigingsbelang zou zijn bereikt.(34) Wat er ook zij van het tijdstip waarop de verdediging bekend is geworden met de getuigen en hetgeen waarover zij konden verklaren, de motivering van het oordeel van het hof dat het niet noodzakelijk is om de getuigen te horen komt hierop neer dat de verdediging afdoende in staat is gesteld om de betrouwbaarheid van [betrokkene 9] en [betrokkene 10] nader te toetsen. Toepassing van het verdedigingsbelang had niet tot een andere beslissing of een nadere motivering genoopt.(35) De consequentie van het standpunt in het middel zou - dit ten overvloede -- zijn dat iedere ontwikkeling of gebeurtenis tijdens het onderzoek ter terechtzitting, die de verdediging aanleiding geeft om te vragen getuigen of deskundigen op te roepen en daartoe het onderzoek ter terechtzitting te schorsen, zou bewerkstelligen dat het verdedigingsbelang in plaats van het noodzakelijkheidscriterium maatstaf voor beoordeling wordt wanneer een verzoek om aanhouding te dien einde wordt gedaan. Zo een consequentie is uit de wetsgeschiedenis noch uit de rechtspraak van de Hoge Raad af te leiden. Deze klacht treft derhalve geen doel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc41f075c6f5e3cda14fd54ab23542ee9acd7e467bf6a3f99de2000cf05b73d7 | shasum -a 256