Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 13 mei 2011

2.9. In verband met de wijziging van art. 1:400 BW zijn ook de aanbevelingen van de werkgroep Alimentatienormen aangepast, per 1 juli 2009(10). Indien zowel kinderalimentatie als partneralimentatie moet worden vastgesteld, gaan deze aanbevelingen ervan uit dat eerst een draagkrachtberekening wordt gemaakt voor de kinderalimentatie en, als er draagkrachtruimte overblijft, vervolgens een draagkrachtberekening wordt gemaakt voor de partneralimentatie (zie par. 5.2 e.v.). De systematiek van de alimentatienormen gaat bij de berekening van de draagkracht van een onderhoudsplichtige uit van diens feitelijke inkomen per maand. Daarvan wordt het draagkrachtloze inkomen afgetrokken, waarna een draagkrachtruimte overblijft. Het draagkrachtloze inkomen is het bedrag per maand dat de onderhoudsplichtige minimaal nodig heeft voor zijn eigen levensonderhoud en eventueel dat van zijn huidige gezin. Bij de vaststelling van dat minimumbedrag wordt aansluiting gezocht bij de toepasselijke bijstandsnorm. Boven het bestaansminimum kan de rechter rekening houden met bijzondere, d.w.z. niet in de toepasselijke bijstandsnorm verdisconteerde, (maandelijkse) lasten van de onderhoudsplichtige. Na vaststelling van de draagkrachtruimte bepaalt de rechter welk gedeelte (percentage) van de draagkrachtruimte beschikbaar is voor het betalen van alimentatie. Dat is de draagkracht. Volgens de aanbevelingen van de werkgroep Alimentatienormen is bij een alleenstaande met toepassing van de brutomethode 60% van de draagkrachtruimte beschikbaar voor alimentatie; bij een onderhoudsplichtige die een of meer gezinsleden tot zijn last heeft 45%.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5b60653643d72c81decb8219f63f8cd0746c2198b3ae272003162a66d01e29cb | shasum -a 256