Alinea 34 Parket bij de Hoge Raad 20 mei 2011

2.5 Voor duurzaam met de grond verenigde gebouwen en werken geldt het adagium 'superficies solo cedit' eveneens, met dien verstande dat voor deze categorie naast de in de aanhef van art. 5:20 lid 1 bedoelde uitzonderingen bij formele wet(10) tevens een uitzondering geldt voor zover het gebouwde bestanddeel is van eens anders onroerende zaak (art. 20 lid 1 aanhef en sub e BW jo art. 3:4 BW). In dat geval behoort het bestanddeel (bijvoorbeeld een over de grens gebouwde muur van een huis of een onder eens anders grond uitstekende kelder) in eigendom toe aan de eigenaar van het gebouw waarvan het deel uitmaakt.(11) In dit geval prevaleert de zogenoemde horizontale natrekking derhalve boven de verticale natrekking.(12) Onduidelijk is waarom van oudsher als vanzelfsprekend wordt aangenomen dat de eenheid van het gebouw voorrang geniet boven de eenheid van de grond en het daarop of daarin gebouwde. Noch de literatuur, noch de jurisprudentie verschaft een duidelijke verklaring. Zij lijkt vooral te moeten worden gezocht in argumenten als doelmatigheid en het behoud van de door het gebouw als geheel vertegenwoordigde economische waarde.(13) De uitzonderingsregel is door de wetgever eerst in de loop van de parlementaire behandeling gecodificeerd met de enkele toelichting dat de hoofdregel van verticale natrekking in bedoeld geval 'niet behoort te gelden'.(14)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae5a94fc0ef3fb77b128c0b1133d3a4d3266ce6c97e34493d0490435494115f1 | shasum -a 256