Alinea 92 Parket bij de Hoge Raad 8 juli 2011

4.7 De bestreden beschikking is niet in lijn met art. 2.1.2.8 van het Procesreglement, maar m.i. heeft de klacht voor zover deze op dat artikel is gebaseerd, geen zelfstandige betekenis. Art. 2.1.2.8 van het Procesreglement moet m.i. primair als uitleg van art. 283 Rv in de vorm van een wetsinterpreterende rechtersregel worden gezien. Nu uit de hiervoor aangehaalde jurisprudentie van de Hoge Raad al blijkt dat de aanhangigheid van een procedure na intrekking van een verzoek niet vanzelf verloren gaat, dient die jurisprudentie als leidend te worden beschouwd. M.i. is niet van belang of art. 2.1.2.8 van het Procesreglement recht is in de zin van art. 79 RO, of het voor de onderhavig procedure in eerste aanleg bij de Ondernemingskamer van toepassing was, noch of de Ondernemingskamer aan die regel gebonden was. Teuben merkt in dat opzicht op: "Om een beslissing op grond van een wetsinterpreterende rechtersregeling in cassatie ter discussie te stellen, doet helemaal niet ter zake of die regeling wel of geen recht in de zin van art. 79 RO vormt. In een dergelijk geval kan even goed rechtstreeks over schending van de wettelijke regel, ter interpretatie waarvan zij dient, in cassatie worden geklaagd: déze regel zal immers zonder meer recht in de zin van art. 79 RO vormen".(19)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ee772be18059c9696ef0f2bb93c1f39316abce1da7d43c1d35013e796a3bab24 | shasum -a 256