Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 6 september 2011

15. Het was denkbaar geweest dat de Hoge Raad in een geval als het onderhavige, waarin de beslagene als belanghebbende is opgekomen tegen het verzoek tot teruggave van Apple en zelf een verzoek tot teruggave heeft ingediend, art. 552d lid 2 zo had verstaan dat klager ook tegen de beschikking op het klaagschrift van Apple cassatie had kunnen instellen.(2) Vergelijk HR 12 oktober 2010, LJN BN4301 (impliciet) ten aanzien van de mogelijkheid voor klager/beslagene van beroep in cassatie tegen afzonderlijke beschikkingen op een vordering tot het verlenen van verlof als bedoeld in art. 552p lid 3 Sv en op een verzoek tot teruggave hoewel klager/beslagene in de zaak die aan de eerste beschikking ten grondslag lag niet optrad en ook niet kon optreden als klager en dus in beginsel in zijn cassatieberoep tegen die beschikking niet kon worden ontvangen.(3) Vervolgens was voorts denkbaar geweest dat de Hoge Raad het onderhavige beroep in cassatie aldus had verstaan dat het zich mede richtte tegen de beschikking op het klaagschrift van Apple. Beide beschikkingen betreffen immers - om met mijn ambtgenoot Knigge te spreken(4) - twee kanten van dezelfde medaille. Zo zou het gevaar voor onverenigbaarheid van beschikkingen, geschapen doordat niet op de klaagschriften van Apple en klager bij één beschikking is beslist, zijn bezworen. Deze (nood)weg heeft de Hoge Raad kennelijk niet willen volgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cd9cb88ed582b080c1557c2f8a4c8e8b6e08dcec23419af7abe59845def7c47b | shasum -a 256