Citaat | Parket bij de Hoge Raad 18 november 2011

Alinea 41 Parket bij de Hoge Raad 18 november 2011

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 18 november 2011, ECLI:NL:PHR:2011:BS8795.

2.9 Die opvatting is niet juist. De wet biedt, uitgaande van de tijdige aanvaarding van een testamentaire benoeming tot voogd, slechts aan de overlevende ouder de gelegenheid om wijziging van die voogdij te verzoeken (art. 1:253h lid 3 BW). In de wetsgeschiedenis van deze bepaling noch in die van haar voorgangers wordt dit toegelicht. Mijns inziens kan de beperking van de kring van mogelijke verzoekers tot deze categorie verklaard worden in het licht van het wettelijk beginsel dat aan 'ouder-gezag', waar dit zonder schade voor het kind mogelijk is, steeds de voorkeur moet worden gegeven boven 'derde-voogdij'.(16) Dit beginsel wordt op tal van plaatsen in Boek 1 tot uitdrukking gebracht, waaronder in art. 1:253h lid 3 BW, niet alleen in die zin dat het verzoek van de overlevende ouder (het eerste jaar) slechts mag worden afgewezen indien gegronde vrees bestaat dat bij inwilliging de belangen van het kind zouden worden verwaarloosd(17), maar ook in de zin dát de wetgever de overlevende ouder een rechtsingang heeft geboden om testamentaire voogdij van een derde te zijnen gunste te wijzigen(18).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d0fffaf2571a406c504590a411b54bb33700ac1da3e194b6980239d194c7aa48. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d0fffaf2571a406c504590a411b54bb33700ac1da3e194b6980239d194c7aa48, en de alinea staat in dat document op bytes 19757 tot 20879.