Alinea 21 Parket bij de Hoge Raad 1 november 2011

3.5 Naar mijn oordeel is er goede grond om in deze zaak de advocaat in de gelegenheid te stellen om de onvolkomenheid in de wijze waarop hij het cassatieberoep namens verdachte heeft ingesteld te repareren. Ik baseer mij hierbij mede op een arrest van de Hoge Raad van 22 februari 2011.(3) In die zaak had de advocaat een appelschriftuur ingediend, zonder daarin te verklaren dat hij daartoe bepaaldelijk was gevolmachtigd, terwijl art. 450 Sv van overeenkomstige toepassing is op het indienen van een schriftuur. Ter terechtzitting was de verdachte niet, maar de advocaat die het beroep had ingesteld wel verschenen. Hij verklaarde niet gemachtigd te zijn de verdediging te voeren. Het hof overwoog dat niet op de wettelijk voorgeschreven wijze een schriftuur houdende grieven is ingediend, noch mondeling bezwaren tegen het vonnis zijn opgegeven, en dat het zelf ook geen gronden zag om ambtshalve over te gaan tot een inhoudelijke behandeling. Het hof verklaarde het hoger beroep om deze reden niet-ontvankelijk. In zo een geval brengen volgens de Hoge Raad beginselen van een goede procesorde mee dat de appelrechter aan de ter zitting verschenen raadsman de gelegenheid biedt om zich uit te laten over de vraag of hij tot het indienen van de schriftuur bepaaldelijk was gemachtigd. Bij de indiening van appelschrifturen ziet de Hoge Raad dus wel ruimte voor herstel van het verzuim om te voldoen aan de eis ex art. 450 lid 1 sub a Sv.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea590fa3b4130fd5d2aeb3a812c20c56e2cb3fa4f8c9311b32919f46d23263c3 | shasum -a 256