Alinea 46 Parket bij de Hoge Raad 4 november 2011

4.8 Zoals de rechtbank in rov. 6.3 van haar beschikking heeft overwogen, betreft het essentiële bezwaar van [verzoekster] c.s. het afstaan van de (waardevolle) esgrond. Dit bezwaar is door de rechtbank uitvoerig en met betrekking tot alle thans in cassatie aan de orde zijnde aspecten getoetst. De rechtbank heeft daarbij in aanmerking genomen (zie rov. 6.5) dat een eigenaar recht heeft op toedeling van gronden van gelijke hoedanigheid en gebruiksbestemming als door hem ingebracht, voor zover het belang van de landinrichting zich daartegen niet verzet, en dat door een beslissing die ertoe strekt dat aan het recht als bedoeld in art. 52 lid 3 van de Wilg geen invulling wordt gegeven, de belangen van de eigenaar niet in onevenredige mate mogen worden geschaad. Deze oordelen geven geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en zij zijn ook niet onbegrijpelijk, zeker in aanmerking genomen dat de rechtbank (in rov. 6.9) heeft geoordeeld dat [verzoekster] c.s. met betrekking tot de wijze waarop invulling is gegeven aan de Regeling inrichting landelijk gebied hun standpunt onvoldoende hebben onderbouwd, en (in rov. 6.12) dat, voor zover sprake is van kwaliteitsverschil tussen de inbreng en de toedeling, verrekening zal volgen bij de Lijst der geldelijke regelingen. Het komt mij voor dat alle overige inhoudelijke (hiervoor in 4.5 vermelde) klachten op het voorgaande moeten afstuiten, nu in cassatie geen volledige hertoetsing van alle naar voren gebrachte argumenten kan plaatsvinden en ook niet een nieuwe belangenafweging mogelijk is wegens het feitelijke karakter daarvan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/017ccea06c06b0d4fdfcd56071e20efee6422b7a4d383252580146815e63add3 | shasum -a 256