Alinea 56 Parket bij de Hoge Raad 9 december 2011

2.16 De aanhangers van de strikte benadering kennen overigens aan de nietigheid ook niet een absoluut karakter toe. Zoals hierboven vermeld, erkennen ook zij de mogelijkheid dat de redelijkheid en billijkheid, die de verhouding tussen de koper en verkoper ook beheerst in de periode voorafgaande aan de vastlegging van de koop/verkoop in en ondertekening van een akte, aan een beroep van de verkoper op het nog niet voldaan zijn aan het schriftelijkheidsvereiste in de weg kan staan. Maar ook daarbij wordt grote terughoudendheid bepleit. Die terughoudendheid laat zich in algemene zin weergeven met de bekende formule uit artikel 6:2 lid 2 BW dat een krachtens de wet, gewoonte of rechtshandeling geldende regel niet van toepassing is, voor zover dit in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Maar waar de grens van het onaanvaardbare in concreto wordt bereikt, valt intussen moeilijk in het algemeen aan te geven. Het onaanvaardbare zal, naar het voorkomt, vooral gezocht moeten worden in gedrag van de verkoper dat tegenover de koper onbetamelijk is te achten. Men kan hier bijvoorbeeld denken aan het geval dat de verkoper door geloofwaardige toezeggingen doet omtrent de medewerking van hem aan het schriftelijk vastleggen van de mondelinge overeenkomst, terwijl hij weet dat de koper naar aanleiding van die toezeggingen al stappen zet die voor hem nadelig zullen zijn indien de verkoper uiteindelijk toch niet aan de schriftelijke vastlegging meewerkt. Die stappen kunnen bijvoorbeeld bestaan uit het al aangaan van financiële verplichtingen of verplichtingen met betrekking tot een andere, hem al toebehorende woning.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/73a2fc00c122d7ee2d151d4ee6d487e047b8ddb5413c32ff9dc87cc69785ffc7 | shasum -a 256