Alinea 157 Parket bij de Hoge Raad 10 januari 2012

7.5. Van (verontschuldigbare) rechtsdwaling kan sprake zijn als de verdachte heeft gehandeld in een verontschuldigbare onbewustheid ten aanzien van de ongeoorloofdheid van de hem verweten gedraging.(9) Volgens De Hullu(10) zijn in de rechtspraak (in ieder geval) drie categorieën van gevallen van mogelijke rechtsdwaling te onderscheiden. Het betreft in de eerste plaats gevallen waarin wordt aangevoerd dat de verdachte onbekend was met de regelgeving. De Hullu vindt dit denkbaar, maar wijst er terecht op dat voor rechtsdwaling vereist is dat deze verontschuldigbaar was en dat men meestal wel weet dát een bepaald onderwerp gereguleerd is. Daarbij komt dat degene die zich in het maatschappelijk verkeer begeeft zichzelf adequaat op de hoogte moet stellen van geldende regelgeving en daartoe initiatief dient te ontplooien.(11) Een tweede categorie betreft gevallen van vergissingen in de toepasselijkheid van (op zichzelf bekende) regelgeving. Voor het slagen van een beroep op rechtsdwaling is dan wel nodig dat de verdachte 'ten tijde van het begaan van het feit in de overtuiging verkeerde dat zijn gedraging niet ongeoorloofd was'.(12) De derde categorie bestaat uit gevallen waarin men een onjuist advies over de strafbaarheid van bepaald gedrag heeft verkregen. Hierbij is het belangrijkste criterium 'of het advies werd verstrekt door een persoon of instantie, aan wie zodanig gezag valt toe te kennen dat de verdachte in redelijkheid op de deugdelijkheid van het advies mocht vertrouwen'.(13)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/12b2ddea1ae9a9cbf6dbadebbc477108ce384e67d6c8fab70f95165aa08c67ca | shasum -a 256