Alinea 132 Parket bij de Hoge Raad 6 januari 2012

4.9 Ook overigens kan het subonderdeel naar mijn mening niet tot cassatie leiden. Voor het Hof was kennelijk essentieel of het verkavelingsplan al dan niet was goedgekeurd en of dit al dan niet met strikte inachtneming van de regels inzake bevoegdheid en formele besluitvorming (en derhalve bij een Besluit ham) was gebeurd (zie rov. 4.3: "(...) dat het van groot belang is (...) dat regels inzake bevoegdheid en formele besluitvorming strikt in acht worden genomen (...)."). Anders dan het subonderdeel veronderstelt (zie cassatierekest p. 3: "(...) kan niet anders worden afgeleid dan dat voldoende is komen vast te staan dat het Bestuurscollege (...) het besluit heeft genomen tot goedkeuring van het litigieuze bestemmingsplan en dus een eilandsbesluit houdende algemene maatregelen tot goedkeuring van dat verkavelingsplan heeft vastgesteld" en p. 4: "(...) het besluit heeft genomen tot goedkeuring van het litigieuze verkavelingsplan, waaruit moet worden afgeleid dat het Bestuurscollege dus een eilandsbesluit houdende algemene maatregelen tot goedkeuring van dat verkavelingsplan heeft vastgesteld"; onderstrepingen toegevoegd; LK), kan bij die stand van zaken uit (een vermoeden van) het eerste (een besluit tot goedkeuring) niet zonder meer (een vermoeden van) het tweede (een goedkeuring bij Besluit ham) worden afgeleid. Voor het Hof volstond het (mogelijk) uit uitlatingen zijdens functionarissen van het Eilandgebied af te leiden vermoeden dat van enige vorm van goedkeuring van het verkavelingsplan sprake was, niet voor het vermoeden dat die goedkeuring ook bij Besluit ham is verleend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eba102c7706e1297f543424075f462cd8fa0708d2dc10bc59f86678685f419bc | shasum -a 256