Alinea 142 Parket bij de Hoge Raad 6 januari 2012

Het subonderdeel voert voorts aan (in de derde alinea) dat 's Hofs oordelen getuigen van een onjuiste rechtsopvatting omtrent de stelplicht in een geval als het onderhavige, althans onvoldoende zijn gemotiveerd. Daarbij wijst het subonderdeel onder meer erop dat het Eilandgebied het bestaan van het Besluit ham eerst na 25 jaar betwist, alsmede pas in hoger beroep, terwijl het Eilandgebied en zijn ambtenaren al die jaren hebben gehandeld alsof dat besluit wel was geslagen en bekend gemaakt en het Eilandgebied daarvan ook in eerste aanleg was uitgegaan. Het Hof heeft miskend dat in een dergelijk geval niet van de justitiabele (de wederpartij van het Eilandgebied) kan worden gevergd dat zij meer stelt dan dat zij bij gebrek aan wetenschap betwist dat het Besluit ham niet zou zijn geslagen en bekendgemaakt, en dat in een dergelijk geval - na zoveel jaren - een (verzwaarde) plicht ligt rust op het Eilandgebied, in wiens "domein" de betrokken informatie omtrent de al dan niet vaststelling en bekendmaking van het besluit ligt, om zijn stelling nader te onderbouwen, bijvoorbeeld door te adstrueren hoe het kan dat de brief van 21 november 1983 (en de andere in subonderdeel 1.4 genoemde brieven) is (zijn) verzonden en dat het Eilandgebied en zijn ambtenaren meer dan 25 jaar ervan zijn uitgegaan dat er een Besluit ham was geslagen en bekendgemaakt en door nader te onderbouwen dat er inderdaad sprake is geweest van een vergissing, bijvoorbeeld door de besluitenlijsten of notulen van de vergaderingen van het Bestuurscollege uit de desbetreffende periode in het geding te brengen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eba102c7706e1297f543424075f462cd8fa0708d2dc10bc59f86678685f419bc | shasum -a 256