Alinea 159 Parket bij de Hoge Raad 6 januari 2012

4.22 Voorts klaagt het subonderdeel dat het oordeel dat er geen plaats is voor schadevergoeding, (mede) omdat het handelen van het Eilandgebied (en zijn ambtenaren) op een vergissing berustte en het Eilandgebied rechtens niet is gehouden in de (door het Hof aangenomen) vergissing te volharden, onjuist dan wel onbegrijpelijk is. Daarbij wijst het subonderdeel erop dat ook indien het Eilandgebied rechtens niet is gehouden - in de toekomst - te volharden in die vergissing, dat niet uitsluit dat het Eilandgebied - in het verleden - (toerekenbaar) onrechtmatig heeft gehandeld jegens De Goede Hoop en dat De Goede Hoop daardoor schade heeft geleden waarvoor het Eilandgebied aansprakelijk is. Daaraan voegt het subonderdeel nog toe dat ook het (door het Hof aangenomen) feit dat dit handelen op een vergissing berustte, niet uitsluit dat dit handelen (in het verleden) toerekenbaar onrechtmatig was jegens De Goede Hoop en dat het Eilandgebied aansprakelijk is voor de schade die De Goede Hoop daardoor heeft geleden. Niet uitgesloten kan immers worden dat (het handelen op basis van) deze vergissing te wijten is aan schuld van het Eilandgebied of krachtens de in het verkeer geldende opvattingen voor rekening van het Eilandgebied komt, hetgeen het Hof ten onrechte niet heeft onderzocht, aldus het subonderdeel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eba102c7706e1297f543424075f462cd8fa0708d2dc10bc59f86678685f419bc | shasum -a 256