Alinea 112 Parket bij de Hoge Raad 17 januari 2012

11.4. Nu hebben de voorgestelde artikelen 125n, 125p en 125q het Staatsblad niet gehaald. Dat had te maken met het feit dat het wetsvoorstel Computercriminaliteit II werd ingehaald door het later, in 2004, ingediende wetsvoorstel Bevoegdheden vorderen gegevens (Kamerstukken 2003-2004, 29441, nrs. 1-3). Dat wetsvoorstel voorzag eveneens in een wijziging van de in art. 125m lid 3 en art. 125n geregelde materie. Daarom werd het wetsvoorstel Computercriminaliteit bij de Tweede nota van wijziging aangepast. De voorgestelde artikelen 125n, 125p en 125q kwamen te vervallen "omdat in de daarmee geregelde materie inmiddels in breder verband wordt voorzien door het eerdergenoemde voorstel van wet inzake bevoegdheden vorderen gegevens".(39) De regeling van de materie waarin het genoemde wetsvoorstel voorzag, verschilde op twee niet onbelangrijke punten van de in het wetsvoorstel Computercriminaliteit II voorgestelde regeling. Het eerste verschil was dat van een bewaarplicht geen sprake was. Het voorgestelde art. 125n lid 1 schreef als hoofdregel voor dat de gegevens moeten worden vernietigd zodra blijkt dat ze van geen betekenis zijn voor het onderzoek. De reden om niet langer aan te sluiten bij het regime van art. 126cc Sv was volgens de minister dat anders "in een aanmerkelijk groter aantal situaties dan thans het geval is, gegevens moeten worden bewaard, wat zowel uit een oogpunt van bescherming van de persoonlijke levenssfeer als uit een oogpunt van administratieve lasten niet zonder meer voor de hand lag".(40) De rechten van de verdediging waren weer uit beeld verdwenen.(41)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0bda1caa281b28185b28844445db0ef66351681f17ce3d25ef1797111dbce107 | shasum -a 256