Alinea 19 Parket bij de Hoge Raad 3 april 2012

Niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de vervolging komt als in art. 359a Sv voorzien rechtsgevolg slechts in uitzonderlijke gevallen in aanmerking. Daarvoor is alleen plaats ingeval het vormverzuim daarin bestaat dat met de opsporing of vervolging belaste ambtenaren ernstig inbreuk hebben gemaakt op beginselen van een behoorlijke procesorde waardoor doelbewust of met grove veronachtzaming van de belangen van de verdachte aan diens recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak is tekortgedaan (vgl. HR 30 maart 2004, LJN AM2533, NJ 2004/376). Overschrijding van de redelijke termijn, waaronder de termijn van inzending mede is begrepen, leidt niet tot de niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de strafvervolging, ook niet in uitzonderlijke gevallen. Regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door vermindering van de straf die zou zijn opgelegd indien de redelijke termijn niet zou zijn overschreden (HR 17 juni 2008, LJN BD2578, NJ 2008/358, rov. 3.12). De Hoge Raad maakt vanwege het bijzondere karakter van het minderjarigenstrafrecht, wel onderscheid tussen zaken waarin het strafrecht voor jeugdigen is toegepast en zaken waarbij dat niet het geval is, door verschillende eisen te stellen aan de tijdsduur die met de afhandeling van de strafzaak is gemoeid al naar gelang het gaat om jeugdigen of volwassenen.(7) Maar de Hoge Raad heeft voor jeugdigen geen uitzondering gemaakt wat betreft de rechtsgevolgen die aan een schending van de redelijke termijn verbonden dienen te worden. In HR 30 maart 2010, LJN BL3228, NS 2011, 75, waarin het middel inhield dat overschrijding van de redelijke termijn in jeugdzaken tot niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie had moeten leiden, wordt bevestigd dat daarvan geen sprake kan zijn.(8)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd11344a8a02bb9430516618c051206e40f89fd328400a28698a11a774c2076d | shasum -a 256