Alinea 246 Parket bij de Hoge Raad 31 januari 2012

5.5. Ik merk op dat het Hof de betrouwbaarheid van het OVC-gesprek niet heeft gebaseerd op de bevindingen van forensisch technische onderzoek. Het oordeel over de betrouwbaarheid is in grote mate gebaseerd op het oordeel omtrent het door de verdediging naar voren gebrachte alternatieve scenario met betrekking tot dit gesprek. Op basis van dat oordeel moet worden aangenomen dat de gestelde ontmoetingen met [getuige 2] waarbij de verdachte onder druk zou zijn gezet of zou zijn bedreigd, niet hebben plaatsgevonden. Daarom valt niet in te zien dat de verdachte op enig moment moest vrezen voor de veiligheid van haar dochter. Voorts heeft het Hof vastgesteld dat die vrees op geen enkele manier naar voren is gekomen in het OVC-gesprek. Daar komt voor het Hof nog bij dat de verdachte niet heeft kunnen verklaren hoe haar uitlatingen in de beslotenheid van een gesprek met haar man, in het licht van haar ontkennende houding ten opzichte van de justitiële autoriteiten, zouden kunnen bijdragen aan de veiligheid van haar dochter. En bovendien vindt het Hof de verklaring van de verdachte dat ze vervolgens tegenover haar advocate ook een bekennende verklaring heeft afgelegd omdat ze haar niet vertrouwde ongeloofwaardig. Kortom, het Hof is uitgegaan van de juistheid van het OVC-gesprek omdat het de latere verklaringen van de verdachte over dit gesprek niet aannemelijk, dan wel ongeloofwaardig vindt.(8) Zo bezien is 's Hofs overweging dat het OVC-gesprek op belangrijke onderdelen past in de bevindingen van het forensisch technische onderzoek ten overvloede en kunnen klachten daartegen niet tot cassatie leiden.(9) De overweging op zichzelf komt mij, bij een ruime lezing, overigens ook niet onbegrijpelijk voor. In die ruime lezing is niet uitgesloten dat de woning van het slachtoffer zowel voor als na het levensdelict is doorzocht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4f56fc7ccffb669dc92200564b763b395c1f8b0252a85f6028c8f1ada2b9e50 | shasum -a 256