Alinea 27 Parket bij de Hoge Raad 31 januari 2012

9. Ik meen, anders dan de steller van het middel, dat de door het Hof vastgestelde feiten niet de conclusie rechtvaardigen dat de verdachte het geld reeds onder zich had op het moment dat hij het zich toe-eigende. In de eerste plaats had de verdachte het geld, in envelop of pot, weliswaar in handen, maar kan niet gezegd worden dat hij daarover exclusieve feitelijke macht had. De slachtoffers waren steeds aanwezig bij de wisseltruc en hadden de mogelijkheid - populair gezegd - hun handen op hun geld leggen. Hoogstens hadden de verdachte en de onderscheidenlijke slachtoffers gezamenlijk de feitelijke macht over het geld. Subsidiair komt het mij voor dat van enige vorm van zeggenschap van de verdachte over het geld zeker geen sprake is geweest. De verdachte heeft, blijkens de onder 5 weergegeven bewijsoverwegingen, zijn slachtoffers (voor [betrokkene 4] ligt dit anders, maar daar kom ik nog op terug) steeds de garantie gegeven dat zij bezitter/eigenaar van het geld zouden blijven. De slachtoffers hebben de verdachte het geld dan ook niet toevertrouwd terwijl evenmin sprake is van een rechtsverhouding waar dat noodzakelijk uit zou voortvloeien. De slotsom is dat er op het moment van toe-eigening geen sprake van was dat de verdachte de goederen, te weten het geld, reeds onder zich had.(6)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7b4dec9b54692370fce5ec83674b2852ba5b5923fbc1ed16395221d1f691c951 | shasum -a 256