Alinea 334 Parket bij de Hoge Raad 13 maart 2012

5.5.3.1 In onderdeel 5.5 van de schriftuur wijst de steller van het middel op het volgende. Het hof heeft alleen zelfstandige bewijswaarde toegekend aan de bemonsteringen [AHH372]#9, #10 en #12. Het hof heeft met betrekking tot deze bemonsteringen van de badjas onder meer het volgende overwogen: "Wat er verder van de uitkomst van de statistische berekening zij, het hof deelt op basis van beide onderzoeken, in onderling verband en samenhang bezien, de aanvullende conclusie van het NFI dat het afgeleide DNA-profiel matcht met het profiel van de verdachte en de kans dat een willekeurig gekozen man matcht met dit profiel (bijzonder) klein is. Dit laat evenwel onverlet dat het hof bepaald niet uitgesloten acht dat de verdachte, die als voormalig aangetrouwd familielid tot de vriendenkring van het slachtoffer behoorde en regelmatig in de woning waar het slachtoffer is aangetroffen is geweest, bij een andere eerdere gelegenheid in contact is gekomen met de badjas en aldus het bemonsterde spoor heeft achtergelaten. Het hof verwijst in dit opzicht ook naar de eerste verklaring van de moeder van het slachtoffer over het tijdstip van wassen van die badjas, te weten geruime tijd vóór de datum van het misdrijf. Daarmee staat niet vast dat de verdachte dit spoor ter gelegenheid van het delict heeft veroorzaakt."(22) Volgens de steller van het middel spreekt het hof abusievelijk over "het bemonsterde spoor", nu immers sprake is van drie bemonsterde sporen, monsters die bovendien op verschillende plaatsen op de badjas zijn afgenomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8df5df08599a7a4a0b1e64f2f0cdc09eae020541e0c906f55e437a79d841873d | shasum -a 256