Alinea 72 Parket bij de Hoge Raad 20 maart 2012

3.11. Ad informandum gevoegde feiten zijn als zodanig - per definitie - niet ten laste gelegd. De "ad info"-feiten worden door het openbaar ministerie op de dagvaarding vermeld om de verdachte ervan op de hoogte te stellen dat deze feiten ter kennis van de rechter worden gebracht met het oog op de strafoplegging voor delicten die wel aan de verdachte zijn tenlastegelegd. Indien de rechter bij het bepalen van de straf rekening heeft gehouden met deze (als het goed is) door de verdachte erkende strafbare feiten staat het de officier van justitie niet meer vrij de verdachte voor deze delicten in rechte te betrekken. Zulks vloeit niet voort uit de toepassing van artikel 68 Sr. Over deze delicten is namelijk niet onherroepelijk beslist in de zin van die bepaling. Het zijn de beginselen van een behoorlijke procesorde, waarvan in het bijzonder het vertrouwensbeginsel, die in de weg staan aan een strafvervolging ter zake van feiten die door de rechter bij gelegenheid van een eerdere vervolging reeds in de strafmaat zijn betrokken. Toegegeven zij dat een en ander uiteraard niet los kan worden gezien van het 'ne bis in idem'-beginsel. Waar het mij echter om gaat is dat de ad informandum gevoegde feiten niet zonder meer in het tenlastegelegde liggen besloten ingeval op de voet van artikel 68 Sr moet worden beoordeeld waartoe het tenlastegelegde zich uitstrekt. Ik acht 's hofs oordeel, namelijk dat informandum-feiten geen tenlastegelegde feiten zijn, in zoverre juist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b079c73e138c102fdee485adfd61fcf659a937484736c47261e0c2abdfbb672b | shasum -a 256