Alinea 110 Parket bij de Hoge Raad 30 oktober 2012

4.9. Uit de verdere gedachtewisseling kan worden afgeleid dat de Rechtbank beducht was om zonder instemming van de raadsman het dossier bij de rechter-commissaris te gaan inzien "vanwege een voorgaande geslaagde wraking". Voorts blijkt daaruit de officier van justitie meedeelde dat er een ordner "conservatoir beslag" was met daarin een overzicht van het beslag. Zijns inziens waren de stukken die zich in die ordner bevonden, voldoende. Hij voegde daaraan toe dat, als de Rechtbank hem opdroeg meer stukken aan te leveren, hij dat zeker zou doen. De voorzitter stelde dat de Rechtbank dan wel over bedoelde ordner moest beschikken en stelde dat de vraag dus was of de Rechtbank die ordner bij de rechter-commissaris mocht ophalen. Hij hield de raadsman voor dat deze beschikte over alle stukken die door de officier van justitie als voldoende waren aangemerkt. De raadsman, die eerder al had betwijfeld of de Rechtbank de juiste stukken bij de rechter-commissaris zou aantreffen, stelde dat als de raadkamer van oordeel was dat er voldoende stukken waren overgelegd, dat dan zijns inziens zou getuigen van een onjuiste rechtsopvatting. De raadsman heeft zich vervolgens primair op het standpunt gesteld dat de Rechtbank dient te beslissen op basis van de stukken "zoals u die thans voor u heeft liggen" en dat de zaak heropend zal moeten worden als de Rechtbank dat niet kan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7feceb6976d10027cc33f43f470d6d7b5a469fe9b5d6ec771d38b92eee846fa3 | shasum -a 256