Alinea 161 Parket bij de Hoge Raad 30 oktober 2012

4.28. Ook hetgeen de Rechtbank overweegt met betrekking tot de eerst door de klaagster te bewandelen weg als er zijns inziens stukken ontbreken, komt mij niet juist voor. Ik wil nog wel aannemen dat de Rechtbank niet bedoelt dat de klaagster alle stukken waarover de Rechtbank "ipso facto" beschikt en waarvan zij "dus" kennisneemt, maar via een gespecificeerd verzoek gedaan aan de officier van justitie in handen moet zien te krijgen. Kennelijk heeft de Rechtbank enkel het oog op stukken die zij ook zelf niet in de door haar genoemde ordners heeft aangetroffen. Ook bij die lezing getuigt de overweging van een miskenning van het in art. 23 lid 4 Sv bepaalde en in het bijzonder van de eigen verantwoordelijkheid die de beklagrechter heeft voor de volledigheid van de op de zaak betrekking hebbende stukken. Het beklagrecht wordt danig gefrustreerd als de klager eerst via een afzonderlijke procedure moet proberen om de beschikking te krijgen over de relevante stukken. Ik merk daarbij op dat de weg van art. 32 Sv die de Rechtbank voor ogen lijkt te hebben gestaan, is geschreven voor de verdachte in de hoofdzaak. Zoals opgemerkt is niet elke belanghebbende die ex art. 552a Sv klaagt, verdachte. Bovendien klaagt de klager die toevallig ook verdachte is niet in die hoedanigheid maar in zijn hoedanigheid van belanghebbende. In die hoedanigheid komt hem het in art. 32 Sv toegekende recht om over onthouding van processtukken te klagen niet toe. (14) Voor de kennisneming van processtukken in de beklagprocedure zijn de leden 4 en 5 van art. 23 Sv geschreven. Met die regeling moet de rechtbank het doen.(15)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7feceb6976d10027cc33f43f470d6d7b5a469fe9b5d6ec771d38b92eee846fa3 | shasum -a 256