Alinea 38 Parket bij de Hoge Raad 13 maart 2012

3.8. Een en ander leert mij het volgende. De afspraken als bedoeld in het vierde lid van artikel 226g Sv betreffen toezeggingen van relatief geringe omvang die de beantwoording van de vragen van de artikelen 348 en 350 Sv niet rechtstreeks raakt. Dat laatste houdt in dat de toezegging niet rechtstreeks betrekking heeft op de strafmaat of andere kwesties waarvoor de rechter zich ingevolge de artikelen 348 en 350 Sv gesteld ziet. De voorbeelden waarmee de minister zijn beantwoording van de schriftelijke Kamervragen illustreert lijken toegesneden op het thans in cassatie voorliggende geval, maar dat is slechts schijn. Van belang is namelijk de constatering dat in het vierde lid van artikel 226g Sv niet wordt afgeweken van hetgeen - ook - heeft te gelden voor de afspraken als bedoeld in het eerste lid van artikel 226g Sv; ofschoon niet onder woorden gebracht in de redactie van het vierde lid, is uitsluitend de officier van justitie bevoegd tot het doen van de daarin bedoelde toezeggingen.(5) Het is de politie dus niet toegestaan om buiten het openbaar ministerie om afspraken te maken met de (mede)verdachte/getuige als bedoeld in deze bepaling. Het middel nodigt niet uit om langer stil te staan bij het geval waarin verhorende ambtenaren zonder instemming van de officier van justitie, en dus onbevoegd toezeggingen hebben gedaan en een verdachte als gevolg daarvan is misleid tot het afleggen van een getuigenverklaring. De stelling dat zich deze situatie heeft voorgedaan is immers noch in hoger beroep, noch in cassatie betrokken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/98095fec6912360fab26126291bb1f8ddfc8cf137cdd799151b7bd1fb92f51d1 | shasum -a 256