Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 16 maart 2012

Onder verwijzing naar de desbetreffende passages in het proces-verbaal van de zitting van het hof, heeft de vrouw in haar aanvullend verzoekschrift nog aangegeven dat uit dat proces-verbaal blijkt dat de vrouw heeft aangevoerd dat zij thans moet leven van slechts € 600,- per maand, dat zij geen vermogen heeft en dat het zeer de vraag is of zij nog geld uit de verdeling zal krijgen mede omdat zij een schuld van bijna € 109.000,- aan de onderneming heeft waarover zij reeds vanaf januari 2007 rente moet betalen en dat het daarom onredelijk is dat zij de alimentatie met terugwerkende kracht zou moeten terugbetalen. De vrouw heeft haar middel aangevuld. De eerste aanvulling houdt in dat de vrouw thans klaagt dat het hof ook in het licht van deze stellingen van de vrouw (en de vaststellingen van het hof omtrent haar huidige inkomen) gehouden was te motiveren waarom niettemin van de vrouw kon worden verlangd dat zij een aanzienlijk bedrag aan de man terugbetaalt. De tweede aanvulling houdt in dat de vrouw voorts nog klaagt dat voor zover het hof zijn oordeel heeft gegrond op de overweging van de rechtbank dat de vrouw bij de verdeling van de huwelijksgemeenschap over vermogen zal beschikken, 's hofs oordeel eveneens toereikende motivering ontbeert gelet op de stellingen van de vrouw, aangezien de vrouw heeft aangevoerd dat het zeer de vraag is of zij nog geld zal krijgen uit de verdeling en het hof deze essentiële, onbetwiste stelling niet geheel ongemotiveerd kon passeren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6867ebf42e362df5dd72babce089974b329bb690d26ed11ae3f8601b269e4486 | shasum -a 256