Alinea 24 Parket bij de Hoge Raad 13 april 2012

4.4. De verklaring van een medeverdachte (thans en hierna: in ruime zin) leent zich onder deze processuele omstandigheden zoals gezegd voor gebruik tot het bewijs. Noodzakelijke voorwaarde is wel dat die verklaring is gegoten in de vorm van een van de wettige bewijsmiddelen die zijn opgesomd in artikel 339, eerste lid Sv.(6) De verklaring van de medeverdachte kan bijvoorbeeld ter kennis van de feitenrechter komen in de vorm van de verklaring van een getuige, welk bewijsmiddel in deze wetsbepaling is opgesomd onder 3. Hieronder wordt verstaan de mededeling van feiten of omstandigheden die een persoon (met inbegrip van de medeverdachte) in de hoedanigheid van getuige doet bij het onderzoek ter terechtzitting in de strafzaak tegen de betreffende verdachte. De verklaring van de medeverdachte kan ook blijken uit een proces-verbaal dat in de wettelijke vorm is opgemaakt door een daartoe bevoegd college of persoon. Hieronder worden de processen-verbaal van de rechter-commissaris, van de officier van justitie en van de politie geschaard, als ook het door de voorzitter en de griffier opgemaakte proces-verbaal van het voorgevallene ter terechtzitting. De verklaring van de medeverdachte hoeft in die gevallen niet noodzakelijkerwijze te zijn geboekstaafd in zijn hoedanigheid als getuige; de feitenrechter mag bij het eindonderzoek acht slaan op de verklaring die de medeverdachte in zijn eigen strafzaak als verdachte heeft afgelegd, en die bijvoorbeeld is opgetekend in het proces-verbaal van de desbetreffende terechtzitting.(7) Dit proces-verbaal dient deel uit te maken van de processtukken en de verkorte inhoud daarvan moet op de voet van artikel 301 Sv zijn meegedeeld.(8) De verdachte en zijn raadsman moeten immers tijdig de gelegenheid hebben gehad van de inhoud daarvan kennis te nemen en daartegen in te brengen wat in het belang van de verdediging is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e27b0f3df93ca90570fddcc78200c06d9a7a252339b9c8faf4c09b1548da3a79 | shasum -a 256